Səngərdən-səngərə
Bakı, 19 sentyabr, AZƏRTAC
Hərbçi olmaq, ordu sıralarında qulluq etmək onun uşaqlıq arzusu idi. Məhəllə uşaqları ilə həmişə “dava-dava” oynayar, taxta, oyuncaq silahlarla “düşmənləri” hədəfə almaqdan yorulmazdı. O vaxt kimin ağlına gələrdi ki, Nurəddinin bu sevgisi onun həyat yolunu müəyyənləşdirəcək, gerçəkdən də bir səngər başqa biri ilə əvəz olunacaq...
AZƏRTAC xəbər verir ki, Nurəddin Akif oğlu Rəsulov 1991-ci il oktyabrın 31-də Füzuli şəhərində anadan olub. Doğma yurdu ermənilər tərəfindən işğal ediləndə onun hələ 2 yaşı tamam olmamışdı. O, ailə üzvləri ilə birlikdə doğulduğu ata yurdunu tərk edib, Beyləqan rayonunun Mil qəsəbəsinə pənah aparıb. Orta təhsilini də həmin rayonda İlham Quliyev adına tam orta məktəbdə alıb.
Məktəbi bitirdikdən sonra hərbi xidmətə yollanıb. Hələ uşaqlıqdan onları öz ata-baba ocağından didərgin salan ermənilərdən qisas almaq arzusu ilə yaşayırdı.
2010-cu ildə Nurəddin hərbi xidmətini başa vursa da, Milli Ordu sıralarında hərbi qulluqçu kimi xidmətini davam etdirib. Xidməti dövründə hərbi hissədə komandirlərinin hörmətini qazanıb. Onun həyatının səngərdə keçdiyini desək, yəqin ki, heç bir mübaliğəyə yol vermərik.
O, ilk dəfə 2016-cı ilin Aprel döyüşləri vaxtı səngərə atılıb. Erməni quldur birləşmələrinin Ordumuza qarşı təxribatının qarşısının alınmasında və Lələtəpə yüksəkliyinin azad olunmasında iştirak edib. Bu, onun Vətən qarşısında ilk çətin sınağı idi. Doğrudur, ilk sınaq cəmi bir neçə gün çəkdi, amma daha çətin və ağır imtahan hələ qarşıda idi. Onu irəlidə yeni səngərlər gözləyirdi.
44 günlük Vətən müharibəsi... Həmin müharibədən əvvəl də hər bir azərbaycanlının qəlbində Vətən sevgisi, torpağa bağlılıq hissləri mövcud idi. Ancaq dörd il əvvəl sentyabrın 27-də müharibə başlananda bütün ürəklərə bir ruh hakim kəsilmişdi. Gənc, yaşlı, kişi, qadın – hər kəs torpaq uğrunda mübarizəyə qalxmışdı. Nurəddinin çoxdan gözlədiyi qisas günü gəlib çatmışdı. O, haqq savaşının ilk günündən böyük ruh yüksəkliyi ilə döyüşlərə qatılıb, Cəbrayıl, Xocavənd, Zəngilan və Füzuli uğrunda döyüşlərdə şücaət göstərib. Oktyabrın 3-də Cəbrayılda “Dostluq bulağı” yaxınlığında yaxın dostu çiynindən yaralanıb. Nurəddin onu çiyninə alaraq atəş altından çıxarıb. Böyük çətinlik hesabına dostunu təhlükəli mövqedən uzaqlaşdırıb və ona tibbi yardım göstəriləndən sonra sağalaraq yenidən cəbhəyə qayıdıb.
Nurəddin Zəfər gününə qədər cəbhənin ön sıralarında olub. O, “Cəsur döyüşçü”, “Cəbrayılın azad olunmasına görə”, “Hərbi xidmətdə fərqlənməyə görə” medalları ilə təltif edilib.
Vətən müharibəsindən sonra Nurəddin öz istəyi ilə Türkiyədə keçirilən dağçılıq komando kurslarına yollanıb. Kursu yüksək nailiyyətlərlə başa vurduqdan sonra qayıdıb, komando birliyində baş kəşfiyyatçı kimi xidmətini davam etdirir. O vaxt Azərbaycan Milli Ordusunun qarşısında düşməni doğma yurdumuzdan tamamilə təmizləmək, uzun illərdir Qarabağda kök salmış erməni separatizminin kökünü birdəfəlik kəsmək missiyası var idi. O da 2023-cü il sentyabrın 19-da və 20-də Qarabağda həyata keçirilən lokal xarakterli antiterror əməliyyatında iştirak edir. Xocalı rayonu ərazisində Dağyurdu istiqamətində əməliyyat zamanı yeddi döyüş yoldaşı ilə birlikdə ermənilərin sığındığı ən təhlükəli mövqelərdən birinə doğru irəliləyiblər. Mövqeyə yaxınlaşarkən quldurların atəşi ilə əvvəlcə Beyləqan rayonundan olan Vüsal Sumbatzadə qətlə yetirilib. Lakin onlar ermənilərin sığındığı mövqeni azad etməmiş geri çəkilmirlər. Azğınlaşmış quldur birləşmələri onun digər yoldaşlarını da hədəfə alırlar. Ən axırda çavuş Nurəddin Rəsulovla Şabran rayonundan olan “Doni” ləqəbli Vüqar İsmayılov şəhidlik zirvəsinə ucalırlar. Həmin dəstədən yalnız üç nəfərə sağ qalmaq müyəssər olsa da, həmin mövqe quldurlardan tamamilə təmzilənir. Döyüş tapşırığı yerinə yetirilir. Dörd nəfərin qanı hesabına olsa da...
Nurəddin Füzuli rayonunun Araz Zərgər kənd qəbiristanlığında torpağa tapşırılıb. Ölümündən sonra 3-cü dərəcəli “Vətənə xidmətə görə” ordeni və “Vətən uğrunda” medalı ilə təltif edilib.
Şəhidin atası Akif oğul itkisinə dözə bilmir. O, Nurəddinin şəhidliyindən sonra cəmi altı ay yaşayıb.
Qardaşı Fəxrəddin Rəsulov Nurəddinin uşaqlıqdan cəsur olduğunu deyir: “Qardaşımla sonuncu dəfə 2023-cü il sentyabrın 19-da əlaqə saxladım. Söhbətimiz zamanı məndən halallıq istədi. Dedi ki, başqa yol yoxdur, düşməni öz torpaqlarımızdan tamamilə təmizləməliyik. Bu yolda canımızı qurban verməkdən belə çəkinməməliyik. O, bu sözləri deyib, mənimlə sağollaşdı. Sentyabrın 19-dan 20-nə keçən gecə saat 5-də qardaşımın şəhid olması barədə xəbər aldıq. Əlbəttə, sarsıdıcı xəbər idi. O anı təsəvvür etmək, yada salmaq da mənim üçün çox çətindir... Nə deyə bilərəm?Allah bu yolda gedən bütün şəhidlərə rəhmət eləsin...”.
Şəhidin anası Reyhan Rəsulova oğlu haqqında fəxrlə danışır: “Oğlum çox vətənpərvər idi. O, ata-anaya layiqli övlad olub. Uşaqlıqdan hərbçi olmağa böyük həvəsi var idi. Nurəddin arzusuna çatdı. Çox sevdiyi əsgər formasında şəhadətə qovuşdu...”.
Nurəddin Rəsulov 2014-cü ildə Ayşən xanımla ailə həyatı qurmuşdu. İndi onun ailə üzvləri uğrunda qurban getdiyi doğma Füzulidə yaşayırlar. Övladları şəhərdəki Mirzə Uluqbəy adına 1 nömrəli tam orta məktəbdə təhsil alırlar. Qızı Nuray beşinci, oğlanları Nihad üçüncü, Murad ikinci sinifdə oxuyur.
Bölmənin digər xəbərləri
